Yaşam…
Bazen tüm olumsuzluklar el ele vermişçesine sarar etrafımızı. “Her yer karanlık” dedirtircesine…
ABD pazarına bakıyorsun, yüzde 23 düşüş…
Çin’e dönüyorsun olmuyor, Körfez pazarı tat vermiyor, Avrupa’da işler yolunda gitmiyor.
Tüm bunlar olup biterken, bir de yanı başında silahlar patlamaya başlıyor.
Yurt dışında bunlar yaşanırken, Türkiye ekonomisinde durum farklı mı?
Maalesef…
Mazotundan elektriğine, suyundan asgari ücretine maliyetler arttıkça artıyor.
Orman bedelleri, ruhsat harçları uyku kaçırıyor.
2023’ü kapatırken, 2024 ve 2025 için de pek iyi sinyaller gelmiyor.
Sektörle iş yapan bir dostum durumu tek cümleyle özetledi aslında: “Ağabey mermercilerin maliyet muhasebesi yaptığını ilk kez gördüm.”
Kısa ve öz, tablo böyle…
Dergimizin içinde bulabileceğiniz UMGG Genel Direktörü Shirley Chu ve İMİB Başkanı Rüstem Çetinkaya röportajları da bu durumu ortaya koyuyor.
Peki ne yapacağız?
Bu sektördeki insanların en takdir ettiğimiz özelliğidir, oyunun kuralları değiştiğinde buna çok çabuk adapte olabilmeleri.
Dünya ekonomisini sallayan 2008 krizi nasıl atlatıldıysa, pandemi kabusundan nasıl uyanıldıysa, blok pazarının daraldığında alternatifler nasıl devreye sokulduysa, bir yol bulacaktır bu sektör.
Pazarı daha iyi okuyacak, yatırımlarını daha doğru planlayacak, maliyet muhasebesini daha iyi yapacak, daha fazla katma değerli ürün satmaya çalışacak.
Sevdiğimiz sözlerden biridir…
Karanlıkların en yoğun olduğu an, aydınlığa en yakın andır.
Doğaltaş sektörü olarak hep birlikte ya bir yol bulacağız, ya bir yol açacağız.
Yeter ki ithal taş haberleri gibi, ruhsat harçlarına gelen fahiş zamlar gibi kendi kalemize gol atan birileri olmasın!
